Samen werken, voor een psychisch gezonde jeugd

Zoeken
Generic filters
Exact matches only

Eetbuien bij kinderen en adolescenten (eetstoornis)

Hieronder vind je betrouwbare kennis over de diagnose en behandeling van eetbuistoornissen bij kinderen en adolescenten. Professionals in de jeugd-ggz krijgen inzicht in onder andere: klinisch beeld, etiologie, prevalentie, comorbiditeit, diagnostiek, behandeling, en beloop en prognose.

Het Kenniscentrum heeft de teksten in samenwerking met experts en ervaringsdeskundigen opgesteld en spant zich in om de informatie zo actueel mogelijk te houden. Heb je suggesties? Deze kun je doorgeven via het formulier onderaan de pagina.

Op deze pagina

Beschrijving eetbuien

Terug naar boven
Terug naar boven
Terug naar boven
Terug naar boven

Preventie eetbuien

Uit onderzoek naar het effect van preventieve interventie blijkt dat deze vooral leidt tot een verbeterde kennis van kenmerken en gevolgen van eetstoornissen. Verandering in attitudes zijn veel moeilijker te bewerkstelligen en blijven meestal ook minder lang hangen (Trimbos, 2006a). Bovendien is het zo dat preventieprogramma's ook contraproductief kunnen werken en op de langere termijn juist tot een aanzienlijke toename van lijngedrag kunnen leiden. Voor effectieve preventie is meer inzicht in causale factoren nodig (Goossens, Braet & Jansen, 2014).

Terug naar boven

Diagnose eetbuien

Terug naar boven

EDI-II (Eating Disorder Inventory-II, Garner, 1991; Nederlandse versie: Van Strien, 2002). Met de Nederlandse Vragenlijst Eetgedrag (van Strien, 1986, meest recente uitgave 2005) wordt een goed diagnostisch beeld verkregen van oorzaken van overeten/eetbuien vanaf 12 jaar en de NVE-k is geschikt voor kinderen van 7-12 jaar. Wanneer het gewenst is om ook de rapportage te hebben van lichaamsbeleving kan de LAV (Lichaamsattitude vragenlijst, Probst, Van Coppenolle & Vandereycken, 1998) worden gebruikt. De LAV is een zelfrapportage vragenlijst die tot doel heeft bij vrouwen de subjectieve lichaamsbeleving en lichaamsattitude te meten. De LAV is een goed gevalideerde en betrouwbare vragenlijst waarmee veel onderzoek is verricht. De LAV is onderzocht bij jeugdigen vanaf 16 jaar.

Wanneer vragenlijsten een verhoogde aanwezigheid van eetpathologie aangeven, kan een klinisch interview afgenomen worden om een diagnose te stellen. De EDE is een semigestructureerd interview dat de specifieke eetstoornis uitgebreid in kaart brengt. Voor kinderen is er de ChEDE (Bryant-Waugh e.a., 1996; Nederlandse versie Decaluwé & Braet, 1999).

Somatisch onderzoek

Het somatisch onderzoek wordt verricht om de ernst van de ondervoeding of overgewicht en van de complicaties in te kunnen schatten en andere onderliggende somatische problematiek uit te sluiten. Dit wordt gedaan aan de hand van anamnese, lichamelijk onderzoek en aanvullende diagnostiek. Daarnaast is het van belang de individuele groeicurve te beoordelen. Ook dient het streefgewicht (marge waarbinnen het gezonde gewicht valt) bepaald te worden. Bij kinderen met een eetbuistoornis en obesitas, die nog in de groei zijn is niet het advies een streefgewicht vast te stellen, maar het gewicht te handhaven. Op die manier zal het kind ten gevolge van de lengtegroei uiteindelijk binnen de gezonde marge qua lichaamsgewicht vallen.  Het is te adviseren als onderdeel van het somatisch onderzoek oriënterend bloedonderzoek en een ECG te verrichten. BN gaat soms met medische klachten gepaard als gevolg van de eetbuien en purgeergedrag (zoals braken, laxeren, etc). De meeste klachten verdwijnen weer zodra het eetgedrag is hersteld. Sommige klachten zijn levensgevaarlijk en verdienen aandacht. Het is aan te raden electrolytenspiegels via bloedonderzoek te laten controleren en een algemeen lichamelijk onderzoek te laten doen; met name bij jongeren die vaak purgeren of ondervoed zijn.

Daarnaast moet bij ernstige ondervoeding goed gecontroleerd worden op refeeding met name tijdens de eerst 2 weken van de hervoedingsfase. In somatiek vindt u meer informatie.

Diëtetisch onderzoek

Aan de hand van uitgebreid diëtetisch onderzoek kan inzicht worden verkregen in de ernst van de eetstoornis, de voedingstoestand, het eetpatroon, de volwaardigheid van de voeding en het eetgedrag, waarna de diëtetische diagnose gesteld kan worden (Van de Berg, 2009). In diëtetiek vindt u meer informatie.

Wanneer de ernst van de eetstoornis dusdanig is dat acute ziekenhuisopname noodzakelijk is, wordt afhankelijk van de conditie van de patiënt de diagnostiek in een later stadium voortgezet.

Op indicatie kan aanvullend intelligentieonderzoek (neuropsychologisch onderzoek) plaatsvinden.

Onderzoek van het gezin

Het bepalen van de motivatiefase is ook bij de ouders van belang voordat met de behandeling gestart kan worden. Recente vragenlijsten om de motivatie te meten van zowel de ouders, als de jongere zijn de Beoordeling Inzet Behandeling (BIB) en TherapieMotivatieSchaal (TMSF). Roedelof et al, 2013, Treatment engagement in adolescents with severe psychiatric problems: a latent class analysis, In European Child and adolescent psychiatry.

De SFB (Subjektives Familienbild, Mattejat & Scholz, 1994) is een gezinsvragenlijst welke twee aspecten meet: emotionele verbondenheid en individuele autonomie. De basis is een ontwikkelingscohesie model van de gezinsrelatie, zoals ze per gezinslid ten opzichte van de andere gezinsleden worden ervaren. De test is voor Duitsland en enkele andere landen genormeerd, voor Nederland nog niet. Er is wel een vertaling gemaakt van de vragenlijsten. De SFB heeft de voorkeur boven de OKIV-R (ouder-kind interactie vragenlijst-revised, De Lange, 1997-2001) omdat deze bewezen onvoldoende sensitief is, waarschijnlijk heeft dit te maken met het feit dat een eetstoornis een internaliserend probleem is (Lange, 2001).

Differentiaaldiagnose en comorbiditeit

Het onderscheiden van een eetstoornis van een comorbide stoornis kan erg lastig zijn. Slecht eten, vermageren, te veel eten of eten weigeren kunnen ook symptomen zijn van andere somatische en psychiatrische aandoeningen (Trimbos 2006b). Veelal geconstateerde depressieve en dwangmatige symptomen zijn bij anorexia nervosa vaak deels het gevolg van het ernstige gewichtsverlies en de wens tot verdere gewichtsafname (Van Elburg e.a., 2004). Diagnostiek moet daarom de ‘eetgestoorde cognities’ helder in beeld krijgen, zodat andere somatische oorzaken of andere psychiatrische oorzaken kunnen worden uitgesloten (Trimbos, 2006b).

Doordat het onderscheiden van een eetstoornis van een co morbide stoornis zo lastig kan zijn, is co- morbiditeit vaak pas definitief vast te stellen als de eetstoornis op zijn retour is en/of als het gewicht min of meer hersteld is. Diagnostiek moet dus voortgezet worden tijdens de behandeling en is pas compleet na herstel.

Voor de gestandaardiseerde meting van co morbide stoornissen verwijzen wij naar de desbetreffende pagina's:

Adviesgesprek

Het adviesgesprek dient ter informatie en motivatie van kind en ouders. Deze doelen gaan hand in hand. Zo dient vanuit deskundigheid uitgelegd te worden waardoor motivatie en hulpvraag van kind ouders kunnen verschillen. Dit zorgt ervoor dat aanwezige spanning in het gezin wordt verlaagd en interesse gewekt. Ook het benoemen van de zorg van ouders m.b.t. de lichamelijke risico’s, en het geven van heldere adviezen om de veiligheid van hun kind te waarborgen, dragen daaraan bij. Het is belangrijk om duidelijke en eerlijke informatie te geven over het mogelijke beloop, en met het kind en de ouders tot overeenstemming te komen welke stappen tot herstel kunnen leiden, maar ook wat nodig zal zijn als het risico op lichamelijke en psychische klachten zou toenemen. Zowel de context als de inhoud van een behandeling verdienen uitgebreide aandacht. Het adviesgesprek is daarmee tevens de start van de samenwerkingsalliantie met kind en ouders indien tot behandeling wordt besloten.

Terug naar boven

Behandeling eetbuien

Terug naar boven
Terug naar boven

>> Lees meer over de verkrijgbaarheid van de Skills-based learning behandelmethode

Eating Disorders: A Parent's Guide

‘Eating Disorders: A Parent’s Guide’ geeft ouders uitleg, praktische informatie en handvatten over de behandeling van eetstoornissen bij jongeren.

>> Lees meer over de verkrijgbaarheid van de behandelmethode Eating Disorders: A Parent's Guide

Protocollaire behandeling van boulimia nervosa en verwante eetstoornissen

‘Protocollaire behandeling van boulimia nervosa en verwante eetstoornissen’ is een kortdurende cognitieve gedragstherapie om gedachten en eetgedrag positief te veranderen. Het bestaat uit drie hoofdcomponenten: dieetmanagement, verschillende exposures en cognitieve interventies. (Jansen, A. Elgersma, H., & Mulkens, S., herziene druk 2014 in: C. Braet & S. Bögels (herziene druk 2014).

>> Lees meer over de behandelmethode Protocollaire behandeling van boulimia nervosa en verwante eetstoornissen

>> Lees ook over de behandelmethode Protocollaire behandeling voor kinderen en jongeren met psychische klachten

Kinderen met overgewicht: multidisciplinaire behandeling

Een behandelmethode met multidisciplinaire benadering van kinderen met overgewicht, waaronder ook kinderen met een eetbuistoornis, en hun gezin.

>> Lees meer over de verkrijgbaarheid van multidisciplinaire behandeling van kinderen met overgewicht

Cognitieve gedragstherapie bij jongeren met een eetstoornis: Eten zonder angst

‘Eten zonder angst’ is een cognitieve gedragstherapie bij jongeren met een eetstoornis (10-20 jaar), bestaande uit een handleiding voor de behandelaar en een werkboek voor de jongere.

>> Lees verder bij NJi

Herstelgerichte zorg

Ervaringswerkers binnen de behandeling van eetstoornissen nemen een toenemend belangrijke plaats in de multidisciplinaire teams. Ervaringswerkers zijn mensen, die zelf een eetstoornis hebben gehad en hiervan hersteld zijn. Zij baseren hun interventies op die van de herstelgerichte zorg, waarbij belangrijke principes zijn ‘eigen kracht’ en ‘herstellen doe je zelf’. Er is nog weinig wetenschappelijke ondersteuning voor deze benadering.

Dwangbehandeling

Omdat kinderen en jeugdigen met een ernstige eetstoornis veelal niet gemotiveerd zijn voor behandeling, is het niet zelden het geval dat een gewichtstoename niet op gang komt. Dan is een behandeling met een Rechterlijke Machtiging niet altijd uit te sluiten. De wet Bijzondere Opneming Psychiatrische Ziekenhuizen (BOPZ kader)  kan dan op last van de rechter in werking treden. De klinische ervaring is dat het effect van een gedwongen behandeling van jonge patiënten vaak succes oplevert. Wetenschappelijk is hier nog weinig over bekend. Wel is een overzichtsartikel verschenen over dwangbehandeling (Elzakkers e.a. 2014), maar dit betreft vooral volwassenen. Vanuit Altrecht Eetstoornissen Rintveld is een korte handleiding beschikbaar over wilsbekwaamheid bij eetstoornissen.

Terugvalpreventie

In de laatste fase van therapie van een eetstoornisbehandeling wordt expliciet aandacht besteed aan terugvalpreventie. De uitslagen van de herhaalde afname van de meetinstrumenten vormen een onderdeel van de therapie. Aan de hand van het geleerde uit therapie en aan de hand van de uitslagen van de meetinstrumenten wordt een plan van aanpak opgesteld; aansluitend bij de behoefte van de jongere. Hierin wordt genoemd hoe ze in de toekomst met moeilijke situaties zullen omgaan (risico-situaties), hoe ze terugval kunnen voorkomen of herstellen, welke technieken ze hiervoor zullen aanwenden om zelf te doen of hulp inschakelen van anderen. Er is een terugval-preventie-protocol bruikbaar voor jeugdigen te gebruiken en met wat aanpassingen kan het ook voor kinderen gebruikt worden in boekvorm of online als blended care-aanbod (T.Brendsen: terugvalpreventie-protocol). Binnen de herstelgerichte zorg-visie is er nadrukkelijk aandacht voor een terugvalpreventie-plan, in dat geval WRAP (Wellness Recovery Action Plan) genaamd.

Terug naar boven

Medicatie eetbuien

Expertgroep en bronnen eetbuien

De oorspronkelijke tekst over Eetbuistoornis is tot stand gekomen met dank aan:

  • Ward van Alphen (kinder- en jeugdpsychiater, Curium)
  • Annemarie van Bellegem (kinderarts, AMC)
  • Patricia Bos (Buro Puur)
  • Janneke Brand (diëtist, Rintveld)
  • Annemarie van Elburg (kinder- en jeugdpsychiater, Altrecht)
  • Hermien Elgersma (klinisch psycholoog, Accare)
  • Eric van Furth (directeur Ursula, Rivierduinen)
  • Lien Goossens (Universiteit Gent)
  • Jeannette Hop (kinder- en jeugdpsychiater, Altrecht)
  • Mini Hulscher (kinder- en jeugdpsychiater, Triversum)
  • Angelika Kindermann (kinderarts, AMC)
  • Marianne van Leeuwen (Vereniging Nee-eten)
  • Mariëtte Robbe (psychotherapeut, GGZ Centraal)
  • Ankie Roedelof (klinisch psycholoog, GGzE)
  • Luciënne Schroor-Nijssen (Vereniging Nee-eten)
  • Bo Teekens (Stichting Weet)
  • Jesus de la Torre y Rivas (Stichting Weet)
  • Annemie Vandersmissen (kinder- en jeugdpsychiater, Erasmus MC)
  • Paula Wesselink (psychotherapeut, GGZ Centraal)
Terug naar boven

Lien.Goossens@UGent.be

Decaluwé V & Braet C (2003) Prevalence of binge-eating disorder in obese children. and adolescents seeking weight-loss treatment. International Journal of Obesity 27-404-409.

Decaluwé, V & Braet, C. (2004). Assessment of eating disorder psychopathology in obese children and adolescents: interview versus self-report questionnaire. Behaviour Research and Therapy 42: 799–811.

Eisler I. (2005). The empirical and theoretical base of family therapy and multiple family day therapy for adolescent anorexia nervosa. Journal of Family Therapy: 27: 104-131.

Elzakkers, I. F., Danner, U. N., Hoek, H. W., Schmidt, U., & Elburg, A. A. (2014). Compulsory treatment in anorexia nervosa: a review. International Journal of Eating Disorders, 47(8), 845-852.

Fairburn CG, Cooper Z, Doll HA, Norman P, O’Connor M. (2000). The natural course of bulimia nervosa and binge eating disorder in young woman. Archives of General Psychiatry; 57: 659-665

Fleminger, S., Vermeulen, S.J. (2014). MGDB: meergezinsdagbehandeling voor jongeren met een eetstoornis. S.L., s.n.

Bateman, A., & Fonagy, P. (2013). Mentalization-based treatment. Psychoanalytic Inquiry, 33(6), 595-613.

Godart N, Berthoz S, Curt F, Perderau F, Rein Z, Wallier J, Horreard A-S, Kaganski I, Lucet R, Atger F, Corcos M, Fermanian J, Falissard B, Flament M, Eisler I, & Jeammet (2012). A randomized controlled trial of adjunctive family therapy and treatment as usual following inpatient treatment for anorexia nervosa adolescents. PloS one, 7(1), e28249.

Goldschmidt, A. B., Doyle, A. C., & Wilfley, D. E. (2007). Assessment of binge eating in overweight youth using a questionnaire version of the child eating disorder examination with instructions. International Journal of Eating Disorders, 40(5), 460-467.

Goossens, L., Boone, L., Van Durme, K., & Matton, A. (2013). Protocollaire behandeling van anorexia nervosa bij adolescenten: familietherapie. In C. Braet & S. Bögels (Eds.), Protocollaire behandelingen voor kinderen en adolescenten met psychische klachten 2 (pp. 17–42). Amsterdam, Nederland: Boom.

Goossens, L., Braet, C., Van Vlierberghe, L., & Mels, S. (2009). Loss of control over eating in overweight youngsters: the role of anxiety, depression and emotional eating. European Eating Disorders Review, 17(1), 68-78.

Goossens, L., Soenens, B., & Braet, C. (2009). Prevalence and characteristics of binge eating in an adolescent community sample. Journal of Clinical Child & Adolescent Psychology 38: 342–353.

Goossens L, Braet C, Bosmans G & Decaluwé V (2011). Loss of control over eating in pre-adolescent youth: the role of attachment and self-esteem. Eating Behaviors 12: 289-295.

Goossens, L., Braet, C., & Jansen, A. (2014). Eetproblemen in de adolescentie. In Handboek klinische ontwikkelingspsychologie (pp. 443-466). Bohn Stafleu van Loghum.

Gowers, S. G. (2008). Management of eating disorders in children and adolescents. Archives of disease in childhood, 93(4), 331-334.

Hilbert, A., Hartmann, A. S., Czaja, J., & Schoebi, D. (2013). Natural course of preadolescent loss of control eating. Journal of abnormal psychology, 122(3), 684.

Hilbert, A., De Zwaan, M., & Braehler, E. (2012). How frequent are eating disturbances in the population? Norms of the eating disorder examination-questionnaire. PloS one, 7(1), e29125.

Jansen, A. (2006). Eerst de eetstoornis, dan de persoonlijkheidsproblematiek? Kind en Adolescent, 4, 168-171.

Jansen, A., Elgersma, H. & Mulkens, S. (2008). Protocollaire behandelingen voor kinderen met psychische klachten. Braet, C. & Bögels, S. (eds.). Maarssen, NL: De Tijdstroom, p. 473 - 502 30 p.

Jansen, A., Nederkoorn, C., Roefs, A., Bongers, P., Teugels, T., & Havermans, R. (2011). The proof of the pudding is in the eating: Is the DEBQ‐external eating scale a valid measure of external eating? International Journal of Eating Disorders, 44(2), 164-168.

Kass, A. E., Kolko, R. P., & Wilfley, D. E. (2013). Psychological treatments for eating disorders. Current opinion in psychiatry, 26(6), 549.

Kaye W (2008). Neurobiology of anorexia nervosa and bulimia nervosa. Physiology and Behavior 94: 121-135.

Kessler, R. C., Berglund, P. A., Chiu, W. T., Deitz, A. C., Hudson, J. I., Shahly, V., ... & Bruffaerts, R. (2013). The prevalence and correlates of binge eating disorder in the World Health Organization World Mental Health Surveys. Biological psychiatry, 73(9), 904-914.

LaGrange, D., Hoste, R. R., Lock, J., & Bryson, S. W. (2011). Parental expressed emotion of adolescents with anorexia nervosa: Outcome in family‐based treatment. International Journal of Eating Disorders, 44(8), 731-734.

LaGrange, D., & Schmidt, U. (2005). The treatment of adolescents with bulimia nervosa. Journal of Mental Health, 14(6), 587-597.

Lange, A. (2001). De Ouder-Kind Interactie Vragenlijst – Revised. Verantwoording en handleiding. Houten, Bohn Stafleu van Loghum.

Lock, J., Garrett, A., Beenhakker, J., & Reiss, A.L. (2011). Aberrant brain activation during a response inhibition task in adolescent eating disorder subtypes. American Journal of Psychiatry 168:55-64.

Lock, J., & Le Grange, D. (2001). Can family-based treatment of anorexia nervosa be manualized? The Journal of psychotherapy practice and research, 10(4), 253.

Lock, J., & Le Grange, D. (2012). Treatment manual for anorexia nervosa: A family-based approach (2nd ed.). New York, NY, US: Guilford Press.

Lock, J., Le Grange, D., Agras, W. S., Moye, A., Bryson, S. W., & Jo, B. (2010). Randomized clinical trial comparing family-based treatment with adolescent-focused individual therapy for adolescents with anorexia nervosa. Archives of general psychiatry, 67(10), 1025-1032.

Mattejat, F., & Scholz, M. (1994). Das subjektive Familienbild:(SFB); Leipzig-Marburger Familientest. Hogrefe, Verlag f. Psychologie.

McIntosh, V. V., Jordan, J., Carter, F. A., Luty, S. E., McKenzie, J. M., Bulik, C. M., ... & Joyce, P. R. (2005). Three psychotherapies for anorexia nervosa: a randomized, controlled trial. American Journal of Psychiatry, 162(4), 741-747.

Morgan J.F, Reid F., Lacey J.H. (1999). The SCOFF questionnaire: assessment of a new screening tool for eating disorders BMJ; 319 :1467

Nederkoorn C Braet C, Van Eijs Y, Tanghe A, Jansen A. (2006). Why obese children cannot resist food: the role of impulsivity. Eating Behaviors 7: 315-322

Probst, M., Vandereycken, W., Vanderlinden, J., & Van Coppenolle, H. (1998). The significance of body size estimation in eating disorders: Its relationship with clinical and psychological variables. International Journal of Eating Disorders, 24(2), 167-174.

Roedelof, A. J. M., Bongers, I. L., & van Nieuwenhuizen, C. (2013). Treatment engagement in adolescents with severe psychiatric problems: a latent class analysis. European child & adolescent psychiatry, 22(8), 491-500.

Schapman-Williams, A. M., & Lock, J. (2007). Using cognitive-behavioral therapy to treat adolescent-onset bulimia nervosa: A case study. Clinical Case Studies, 6(6), 508-524.

Shomaker, L. B., Bruggink, S., Pivarunas, B., Skoranski, A., Foss, J., Chaffin, E., ... & Broderick, P. (2017). Pilot randomized controlled trial of a mindfulness-based group intervention in adolescent girls at risk for type 2 diabetes with depressive symptoms. Complementary therapies in medicine, 32, 66-74.

Tanofsky-Kraff, M., Han, J. C., Anandalingam, K., Shomaker, L. B., Columbo, K. M., Wolkoff, L. E., ... & Yanovski, S. Z. (2009). The FTO gene rs9939609 obesity-risk allele and loss of control over eating–. The American journal of clinical nutrition, 90(6), 1483-1488.

Tanofsky-Kraff, M., Goossens, L., Eddy, K. T., Ringham, R., Goldschmidt, A., Yanovski, S. Z., ... & Yanovski, J. A. (2007). A multisite investigation of binge eating behaviors in children and adolescents. Journal of consulting and clinical psychology, 75(6), 901.

Tanofsky-Kraff, M., Shomaker, L. B., Olsen, C., Roza, C. A., Wolkoff, L. E., Columbo, K. M., ... & Yanovski, J. A. (2011). A prospective study of pediatric loss of control eating and psychological outcomes. Journal of abnormal psychology, 120(1), 108.

Tanofsky-Kraff, M., Shomaker, L. B., Wilfley, D. E., Young, J. F., Sbrocco, T., Stephens, M., ... & Vannucci, A. (2014). Targeted prevention of excess weight gain and eating disorders in high-risk adolescent girls: a randomized controlled trial–. The American journal of clinical nutrition, 100(4), 1010-1018.

Ten Broeke, E., De Jongh, A., & Oppenheim, H. J. (2008). Praktijkboek EMDR: Casusconceptualisatie en specifieke patiëntengroepen. Amsterdam: Harcourt.

Treasure J, Claudino AM, Zucker N. (2010). Eating disorders. Lancet; 375: 583-593.

Treasure, J., Smith, G., & Crane, A. (2016). Skills-based caring for a loved one with an eating disorder: The new Maudsley method. Routledge.

Trimbos 2006b, Landelijk Basisprogramma eetstoornissen

Vandereycken W, Noordenbos G. (2008). Handboek Eetstoornissen. De Tijdstroom, Utrecht, tweede herziene druk

Van Elburg, A. A., & Rijken, M. (2004). Jongeren met eetstoornissen. Uitgeverij Van Gorcum.

Van Ommen, J., Meerwijk, E. L., Kars, M., Van Elburg, A., & Van Meijel, B. (2009). Effective nursing care of adolescents diagnosed with anorexia nervosa: the patients’ perspective. Journal of clinical nursing, 18(20), 2801-2808.

Van Strien, T. (2002). Eating Disorder Inventory II— Nederlandse Versie (EDI-II-NL) [Dutch Version]. Amsterdam, The Netherlands: Swets Test Publishers

Vitousek, K. B., Daly, J., & Heiser, C. (1991). Reconstructing the internal world of the eating‐disordered individual: Overcoming denial and distortion in self‐report. International Journal of Eating Disorders, 10(6), 647-666.

Vos, R., Elgersma, H., & Jansen, A. (2013). Smaakk!: Een blended behandelprogramma voor jongeren met eetstoornissen. Assen: Expertisenetwerk Kinder- en jeugdpsychiatrie.

Vos, R., Elgersma, H., & Nauta, M. (2014). Www. 99gram. nl voor jongeren: van online informatie over lijf en leven tot hulp bij eetproblemen. Psychopraktijk, 6(2), 35-37.

Wilson, G. T. (2010). Eating disorders, obesity and addiction. European Eating Disorders Review, 18(5), 341-351.

Wilson, G. T., Vitousek, K. M., & Loeb, K. L. (2000). Stepped care treatment for eating disorders. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 68(4), 564.

Terug naar boven

    Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

    De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

    Sluiten