De hele keten vanaf de indicatiestelling, de voorlichting aan ouders en kind, de lichamelijke controles, het monitoren tot aan het moment van afbouwen of stoppen dient zo zorgvuldig mogelijk te worden doorlopen. De toezichthoudende instanties, ouders en de maatschappij vragen op dit punt om transparantie.9

Op sommige gebieden in de kinder- en jeugdpsychiatrie zijn inmiddels breed gedragen richtlijnen ontwikkeld. Een overzicht van de verschillende richtlijnen is hier te vinden. Op vele andere terreinen is echter nog veel werk te verrichten. Er is weliswaar meer bekend over de werking en de toepassing van veel middelen, veel is ook nog onbekend. De lacunes in de kennis betreffen vooral de werking op de lange termijn en de bijwerkingen op de lange én de korte termijn.

De kinder- en jeugdpsychiatrie zit knel tussen ‘in dubio abstine’ (zich bij twijfel van ingrijpen te onthouden), en de gevolgen van het niets doen bij kinderen en gezinnen die met ernstige problemen en stoornissen kampen. De borging van deze beslissingen is een aspect dat de aandacht vraagt. Daarom zijn het Medicatieformulier en de 'Checklist bij het medicatie behandelplan' ontwikkeld. Meer informatie over deze twee documenten is hier te vinden.