Zoals in tabel 1 is weergegeven, zou elk kind in dit algoritme tot hogere doses methylfenidaat (50-60 mg) of dexamfetamine (25-30  mg) opgetitreerd kunnen worden. Voor kleine kinderen (<21 kg) uiteraard niet tot de hoogste dosis. Er kan naar een hogere dosis worden getitreerd wanneer een lagere dosis niet het gewenste effect heeft en er geen bijwerkingen zijn. Een dosering moet gedurende minstens een week gelijk blijven waarna de Conners-T en Conners-P worden ingevuld/afgenomen. De therapeut bespreekt met de ouders de respons en de bijwerkingen. Wanneer de bijwerkingen mild of afwezig zijn wordt de dosering verder opgebouwd. Wanneer de bijwerkingen de dosis titratie beperken, moet de follow-up met de therapeut eerder worden ingepland. Na 4 weken ziet de therapeut ouders en kind weer om op basis van de CGI (Conners Global Index) de beste dosis vast te stellen. Wanneer de CGI score 1 of 2 is bij een dosering dan is dat de beste onderhoudsdosis. Als deze score niet wordt gehaald moet een ander stimulantium worden geprobeerd.

Bron: Pliszka e.a., 2000